บทที่ 84 84 ความวัวไม่ทันหาย

“พี่คินทร์! ริต้ากลับมาแล้วค่ะ คิดถึงพี่คินทร์ที่สุดเลย” แอริต้าเดินเข้าไปประชิดตัวและวางมือบนเรียวแขนหนาด้วยท่าทางสนิทสนมเกินคำว่าญาติพี่น้อง

“ริต้า.....กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่”ภาคินทร์เอ่ยเสียงเรียบ แต่แววตาคมตื่นตระหนกที่เห็นเธออยู่ตรงนี้

“เมื่อกี้เลยค่ะ พอเครื่องลงจอดปุ๊บริต้าก็ไปหาพี่คินทร์ที่เพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ